Ραγίζει καρδιές η Νάντια Γιαννακοπούλου: «Έφυγε Μεγάλη Παρασκευή ξημερώματα. Ήταν το κέντρο της ζωής μου, το στήριγμά μου…

Ραγίζει καρδιές η Νάντια Γιαννακοπούλου: «Έφυγε Μεγάλη Παρασκευή ξημερώματα. Ήταν το κέντρο της ζωής μου, το στήριγμά μου…

Ακόμα δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει η πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νάντια Γιαννακοπούλου ότι πριν από λίγες μέρες έχασε τη μητέρα της Kατερίνα, σε ηλικία 66 ετών, ύστερα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.

Η ίδια για πρώτη φορά μίλησε στο ένθετο «Secret» της εφημερίδας Παραπολιτικά με σπαρακτικά λόγια για εκείνη, αφού τη λάτρευε.

«Η μητέρα μου έφυγε Μεγάλη Παρασκευή ξημερώματα. Μέρα ευλογημένη, και αυτό λέει πολλά. Μαζί με τον Χριστό. Ηρεμη σαν το πουλάκι. Με αξιοπρέπεια, χωρίς να πονά πια και κυρίως με πολλή, πολλή αγάπη. Όπως ακριβώς ήθελε. Υστερα από 40 σχεδόν χρόνια μάχης με τον καρκίνο. Πάλεψε πολύ δυνατά. Ηταν μία πραγματική αγωνίστρια, μία αληθινή μαχήτρια. Σήκωσε τόσους σταυρούς αγόγγυστα. Ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε. Ποτέ δεν το έβαλε κάτω.

Υπήρξε αφοσιωμένη κόρη, υπέροχη σύζυγος, καταπληκτική μητέρα, γιαγιά όλο αγάπη, μία σπουδαία γυναίκα, γεμάτη λεβεντιά, ένας άνθρωπος της δημιουργίας. Ήταν το κέντρο της ζωής μου, το στήριγμά μου. Ήταν πάντα δίπλα μου να με συμβουλεύσει, να με αγκαλιάσει, να με παρηγορήσει, να με κατευθύνει, να με βοηθήσει να ξανασηκωθώ κάθε φορά που έπεφτα, να μου δώσει δύναμη, να μου πει την αλήθεια», είπε χαρακτηριστικά.

Ήταν το στήριγμα της Νάντιας και η ίδια, όπως δηλώνει, ήταν υπερήφανη γι’ αυτήν.

«Ό,τι είμαι το οφείλω σε αυτήν. Στον τρόπο που με μεγάλωσε μαζί με την αδελφή μου, στις αρχές που μου έδωσε, στην αγάπη της, στην αυτοθυσία της, στην ανθρωπιά της. Έκανε τα πάντα για την οικογένειά της, τον άνδρα της, τα παιδιά και τα εγγόνια της. Αλλά την ίδια στιγμή αγαπούσε και βοηθούσε όλο τον κόσμο. Όπου υπήρχε ανάγκη, έστεργε…

Είχε τόση ανθρωπιά. Γι’ αυτό και την αγαπούσαν όλοι τόσο πολύ. Θυμάμαι ότι δεν άφηνε να φύγει ποτέ κανείς από το σπίτι μας χωρίς να τον φιλέψει, χωρίς να του μαγειρέψει, και ήταν τόσο σπουδαία μαγείρισσα και άξιος άνθρωπος.

Και τόσο εργατική και ακούραστη, μία αεικίνητη, εργαζόμενη γυναίκα. Ήταν σε όλα πάντα μέσα. Πρωτεργάτης και πρωταγωνίστρια. Μου έμαθε να παλεύω για το καλύτερο. Να δημιουργώ. Να μη δειλιάζω ποτέ. Ήταν τόσο γενναία. Να έχω αξιοπρέπεια και λεβεντιά. Να είμαι δίκαιη, όπως και αυτή. Να κάνω τα πράγματα πάντα όσο πιο όμορφα μπορούσα», εξομολογήθηκε.